Monday, September 23, 2013

චන්දේ...

චන්දේ...





එකදාස් ගනන්වලින් අවුරුදු ගනන් කරන කාලේ මම මීට වඩා බරපතලෙටම දේශපාලනේ කලා. චන්දෙ ඔන්න මෙන්න කියලා ගෙදරට එන පාට පාට මාමලගෙන් වැඩිම කැලෙන්ඩර් කාඩ්. පෝස්ටර් එකතු කරන සීතල යුද්දයක් මමයි මල්ලි අතරෙයි දරුනුවටම තිබ්බා ගොඩාක් වෙලාවට ඒවා කෙලවර උනේ පූර්ව මැතිවරණ ප්‍රචන්ඩ ක්‍රියා වලින්. කැෆේ සංවිධාන වගේ සංවිධාන නොවුනත් අපේ අම්මගෙ හරි තාත්තගෙ හරි සංවිධානයක් මැදිහත් වෙලා ඒවා නීරික්ෂනය කරලා ඒ වෙලාවෙම බරපතල දඩුවමුත් ලබා දුන්නා.

ඊට පස්සෙ වැදගත්ම දවස උනේ චන්ද දවස . උදේ පාන්දරින් ගිහින් චන්දෙ දාල එන අම්මගෙයි තාත්තගෙයි පුන්චි ඇගිල්ල දිහා බලාගෙන අපී අපේ විරුද්ධත්වය ප්‍රකාශ කරනවා . මොකද අපිටත් අයිතියක් තියනවා මේ රටේ පුරවැසියෝ වැස්සියෝ විදිහට අපේ මනාපේ දෙන්ඩ. හැමදේටම අපි පුන්චි වැඩි කියන එක පිලිගන්ඩ පුලුවන්ද.  දෙපාරක් තුන්පාරක් පුම්බගෙන  එහෙ මෙහෙ යනකොට ඔන්න තාත්තගෙන් කැදවීමක් එනවා.

" එනවා කන්තෝරු කාමරේට "

අන්න ඒ වෙලාවට පුම්බගත්ත නැට්ට අකුලගෙන මල්ලිට කලින් කොහොම හරි මම කාමරේට පැනගන්නවා. ඒ දවස් වල අපේ තාත්තා ලග තිබ්බා මාකර් පෑන් ඉතින් තාත්තා කරන්නේ ඕකෙන් අපේ පුන්චි ඇගිල්ල පාට කරන එක. අන්න ඒ විදියට ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජයේ  පුරවැසියෙක් වීමෙ අයිතිය කන්තෝරු කාමරේදී අපේ තාත්ත ලබා දෙනවා.



ඉතින් ඊට පස්සෙ හරී සන්තෝසයි. ගෙදරට එන බල්ලටයි කොල්ලටයි නැන්දලටයි මාමලටයි සහ සීයලුම හෙලවෙන ජීවියෙක් දැක්ක ගමන් අපි කරන්නෙ අපේ ඇගිල්ල උස්සලා පෙන්වන එක. සෙල්ලංද අපිත් චන්දෙ දීලා ඉන්නෙ.


එහෙමත් වෙලාවක කොරන්ඩ වැඩක් නැතිම එකෙක් කුපාඩි කමට අපෙන් ප්‍ර්ශ්නයක් අහනවා. ආ ලොක්කා කාටද චන්දෙ දුන්නෙ. 

ඕකට මම හැමදාම දුන්නෙ එකම උත්තරේ ... පලාත් සබා , ප්‍රාදේශිය සබා , ජානාධිපතිවරනේ ඔය මොකක් උනත් මගේ උත්තරේ උනේ " ප්‍රේමදාස මහත්තයට " කියන එක. ඒ උත්තරෙන් පස්සෙ වටේ පිටේ උන් කුප්ප විදියට හිනා වෙනකොට ආයෙම පූර්ව මැතිවරන ප්‍රචන්ඩ ක්‍රියා ඇති උන වාර බොහොමයක් තිබ්බා.

ඊට පස්සෙ හවස තුන තුනහාමාර වෙනකොට මායි මල්ලිවයි එක්කරගෙන අපේ තාත්ත පාර අයිනට යනවා ජනතාවගේ පරාමාධිපත්‍ය පෙට්ටි වලට පුරවගෙන අරන් යන හැටි බලන්ඩ.   ලංගම බස් ලයිට් දාගෙන දුම් පිබගෙන අපිව පහු කරන් යනකොට ඒ බස් වල ඩ්‍රයිවර් ලා මගේ සුපිරි වීර ලැයිස්තුවෙ සුපර් මෑන්ටත් වඩා අඩි 25ක් 30ක් උඩින් තමා කොහොමත් නතර වෙන්නෙ. චන්දෙ ඉවරවෙලත් මාසයක් දෙකක් යනකම් ලංගම බස් ඩ්‍රයිවර්ලා මගේ ගරු කටයුතු ලිස්ට් එකෙන් කොහොමටවත් පහලට බහින් නෑ .. කොහොමත් අන්තිම චන්ද පෙට්ටියත් අරන් ගියා කියන වචනෙ මට විශ්වාස කරන්ඩ පුලුවන් එකෙක්ගෙ කටින් පිටවෙනක්ම් අපි ගෙදර ගියෙත් නෑ

අන්න එහෙමයි අපි චන්ද කලේ

එතනින් පස්සෙ උදා වෙන්නේ  සෑහෙන්ඩ වැඩ තියන කොටස . හය හත වෙනකොට පහල ගෙදර අය අපේ ගෙදෙට්ට එන්න පටන් ගන්නවා. චන්ද් ප්‍රටිපල බලන්ඩ අපේ බාප්පා ඒ දවස් වල අනිත් පැත්තේ . අපේ තාත්ත කොහොමත් උපන්දා ඉදලා යූ, එන් ,පී   ඉතින් අපි කලින්ම ප්‍රතිපල යනකොට කෑ ගහන්ඩ ඕන පක්ශෙ පාට සතා තාත්තගෙන් අහගන්නවා.  ඔය වෙලාව වෙනකොට තාත්ත අපිට දෙනවා කොල ස්ටෙප්ලර් කරලා හදපු පොතක්. අපි එතකොට තේරුම් ගන්නවා අපි සෑහෙන්ඩ වැදගත් කාර්යක් ඉටුකල යුතු පුද්ගලයෝ කියලා. කොහොමත් ඒ වෙනකොට මම තීරණය කරලා ඉවරයි දවසම ඇහෙරලා ඒ පවරපු රාජකාරිය අකුරටම ඉටු කරනවා කියලා. හැබෙයි  ඒ පොතක පිටු දෙකක් තුනක් ඇරෙන්ඩ කවදාවත් ඊට වඩා නම් ලියාගන්ඩ බැරි උනා. 

මුල්ම චන්ද ප්‍රතිපල අතරේ උඩින්ම ඉන්න සතා අලියනම් . ආයේ ඉතින් අපි යටිගිරියෙන් අපේ සතුට ප්‍රකාශ කරනවා ලේසිද දිනලා ඉන්නේ අපේ තාත්තා. ඊලග චන්ද ප්‍රතිපල ටිකත් අලියම උනාම වෙන දේ හිතාගන්න අමාරු නෑ නේ. මම හිතන්නෙ අපේ ගෙදර උන් යූ.එන්.පී කියලා මුලු හාරිස්පත්තුවම ඒ දවස්වල දන්නවා ඇති.  අපේ මේ සතුට ප්‍රකාශ කිරීම හමුවේ අපේ බාප්පා පාන්දර ජාමෙම ගෙදර බලා යන්ඩ යනවා. මම මේ මෑතකදි කල්පනා කලා ඒ මනුස්සය කොයි තරම් නම් දුකක් අපි හින්දා විදින්ඩ ඇද්ද කියලා.   කොහොමෙන් හරි පහුවෙනිදට චන්දෙ ඉවර උනාම අපේ තාත්තගෙ පක්ශෙ දිනලා නම් අපි ඉන්නෙ පුදුම සතුටකින්. මොකද කියනවනම් දිනලා ඉන්නේ අපේ තාත්තා. අපේ බාප්පා පැරදිලා.  ඉතින් සන්තෝස නැද්ද... 


ආයෙම කියනවනම් අන්න එහෙමයි අපි චන්ද කලේ



ඔය ඔක්කොම ගෙවිලා අද වෙද්දි අවුරුදු 27ක් ගෙවිලා  , තාත්තගෙ මාකර් එකෙන් නැතුව ගිහිල්ලම පාට කරගෙන වරෙන් කියලා මට ආන්ඩුවෙන් මුල්ම කොලේ එනකොට මට  දේශපාලනේ කියන ආතල් එක  කුනු ගොඩකටත් එහා ගිය ජරාවක් වෙලා . එදායින් පස්සෙ  ආපු චන්ද කාඩ් වලින් එකක් ඇරෙන්න අනික් හැම එකම අපේ තාත්තගේ අල්මාරියේ එකතු වෙලා තියනවා.  එකම එක සැරයක් හිතුනා එක දෙයක් වෙනුවෙන් කතිරේ ගහන්න යුද්දෙන් පස්සෙ තිබ්බ චන්දෙදි  පොඩිම කාලෙ අලියට හුරේ දාපු මම ගිහින්  මහින්ද ලොක්කට කතිරේ ගැහුවා.  එදා රනිල්ට දුක නොහිතුනත් අපේ තාත්තට සෑහෙන්ඩ දුක හිතෙන්ඩ ඇති.  


කොහොමත් මේ වෙනකොට කවදාවත් වෙනස් නොවෙන තීරණයක් මම අරන් ඉවරයි. මේ ජීවිතේ තියනකම් කිසිම දවසක කිසිම එකෙකුට මම චන්දේ දෙන් නෑ.  










Sunday, September 1, 2013

සමාජවාදය මගේ බාසාවෙන්

http://4.bp.blogspot.com/-ulS-kEzfgt0/Ty00-VRO9jI/AAAAAAAAAag/55EdiHlWh4c/s320/Colombo_JVPrap.jpg

 

                     පහු ගිය දවස් ටිකේ බ්ලොග් ලියලා නොසෑහෙන්ඩ බැනුම් අහගත්ත එකේ අදත් නිවාඩු පාඩුවෙ මොනවා හරි අහගන්න හිතුනා.එහෙම හිතුනේ පහුගිය දාක ලියපු ලිපියකට දාල තිබ්බ කොමෙන්ටුවක් දැක්කම. ඔන්න එහෙනම් ඒක බලාගන්ඩකෝ.


Anonymous - මිත්‍රයා ඔබ විසින් මේ ලිපිය ලියන්න ඇත්තේ සමහර විට ජනතා විමුක්ති පෙරමුන ගැන ඔබේ හිතේ ඇති ආකල්ප පදනම් කරගෙන වෙන්න පුලුවන්. ඒත් අමතක නොකල යුතුයි විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රජාවට යම් කාරන දිනා ගැනීමට ඉතිහාසය තුලදී ඔවුන්ගේ මත ඉහල වැදගත්කමක් දැක්වුව බව. ඉතිහාසය පුරා ඔවුන් විසින් දිනා දුන් දේවල් අපි අත්විදිනවා.ඒත් ජනතාව ඒ පිලිබදව දැනුවත් නෑ හේතුව ඔවුන් ඒවට සටන් කලේ නිහඩව.

ඉතිං මේ කොමෙන්ටුව දැක්කට පස්සෙ මේකට උත්තරයක් ලියන්ඩ හිතුනා. මොකද කියනවනම් ඇනෝ මිත්‍රයා කිව්වා වගේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගැන මගේ තියන ආකල්පෙ වැරදි ඇති . ඒ නිසා එහෙම වැරදි ආකල්පයක් හැදුනේ ඇයි කියලා ලියලා දාන්න හිතුනා. මෙතිනින් එහාට ලියවෙන කතන්දරෙන් පස්සෙ මගෙ වැරදි  ආකල්පෙ කොහොමද ගොඩ නැගුනේ කියලා කාට කාට හරි තේරුනොත් මගේ වැරද්ද නිවරදි කරලා දෙන්න. එහෙනම් කතාව පටන් ගමු.


මම ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ මට හොදට මතක කාලයක් තිබ්බා. ඒ 9 වසර සතියට දවස් 3ක් දිග කලිසමයි දවස් 2ක් කොට කලිසමයි ඇන්ද කාලෙ. මොකද කියනවනම් 9 වසරෙදි තමා අපිට දිග කලිසම් අදින්න අවසර ලැබුනේ. එකපාර කලිසම් දෙකක් මහගන්න බැරි නිසා කාලයක් යනකම් එක සුදු කලිසමයි අනිත් දවසට කොට කලිසමයි ඇදන් මම ඉස්කෝලෙ ගියේ. ඒත් ඔය අවසරේ ලැබුන ගමන් මට සුදු කලිසමක් මහගන්න හැටියක් තිබ්බෙ නෑ. නමුත් ඔය අවසරේ ලැබුන ගමන්ම පන්තියෙන් කොටසක් ඉස්කෝලෙ ආවෙ සතිය පුරා සුදු කලිසම් ඇදගෙන.

අන්න ඒ කාලෙ හරි අපූරු දෙවල් උනා. පන්තියෙ හිටපු කොට කලිසම් ඇදගෙන හිටපු සෙට් එක සතිය පුරාම හෙව්වෙ දිග කලිසම් වල අවුල්. 

" බලපන් අරක මහල තියන හැටි "
" අපෝ අරුගේ කකුලේ ලොකූ ඌට කලින් කලිසම යනවා "
" යකෝ බලපන්කෝ උගේ ලොකු කම දැන් නලුවා කියලා හිතන් ඉන්නෙ "

ඔය වගේ එකී නොකී දේවල් දාහක් කොට කලිසම් කල්ලියෙ ලිස්ට් වල තිබුනා. හැබැයි දිග කලිසම් ඇදපු එකෙක්ගෙවත් එහෙම ලොකුකමක් මට පෙනුනේ නෑ. මට ඕන උනෙත් පුලුවන් තරම් ඉක්මනට දිග කලිසමක් මහ ගන්න. ඔය කාලෙ කොට කලිසම් ගහපු උන් හරි එකමුතුයි. මං එක්කත් හෙන ෆිට් වෙච්ච උන් ටිකක් හිටියා. හැබෙයි ඒ මමත් දිග කලිසමක් මහ ගන්නකම් විතරයි. මම දිග කලිසමට බැස්ස ගමන් මං එක්ක සෙට් වෙලා දිග කලිසම් වල ඇද කියපු සෙට් එක මගෙන් ඈත් උනා. හැබ්යි ඒ උනුත් දිග කලිසම් මහගන්නකම් විතරයි. හැබැයි කොට කලිසම ඇදෙගෙන තමන්ගෙ පාඩුවෙ හිටපු උන් ඕන තරම් හිටියා ඔය කැහිල්ල කැක්කුම තිබ්බෙ කීප දෙනෙක්ට විතරයි. 

ඉතිං ඒ කතාවට කොහොමද ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගෑවෙන්නෙ.

ආ.....  ඒ මෙන්න මෙහෙමයි. මම කවදාවත් සමාජාදය ගැන පොත් කියවලා නෑ. දේශන අහලා නෑ. අහන්න උවමනාවකුත් නෑ. ඒත් මට සමාජවාදය උගන්වන්ඩ ආව ගොඩක් දෙනෙක්  මම ඔය කතාවෙ කියපු කොට කලිසම් කාරයෝ වගේ. සමහර විට ඇත්ත සමාජවාදේ කියන්නෙ රතු දර්ශනේ කියන්නෙ යම් ගතයුත්තක් ඇති හෝ තාර්කික දර්ශනයක් වෙන්න ඇති ඒත්. ලංකාවෙ සමාජවාදය කියන්නෙ තනිකරම ඉරිසියාව. තමුන්ට නැති දේ අනුන්ට තියන දේ ගෙන ඇති ඉරිසියාව. මට ජීවිතේ එක එක කාල වලදී රතු රත්නලා ගොඩක් ආස්සරේ කරන්න ලැබුනා. බොහොමයක් අය තදින්ම ඔය කියන පෙරමුණට වැඩ කරපු උදවිය. හැබ්යි ඒ හැම එකා ගාවම මම දැක්කේ දර්ශනයකට වඩා ඉරිසියාවක්. උන්ට කවදාවත් ඒ දේවල් ලබාගන්න ඉලක්කයක් තිබ්බෙ නෑ. තිබ්බේ ඒ දේවල් තියන උන්ට ඉරිසියා කරන පුරුද්ද විතරයි. 

වැඩිය දුරක නෙවෙ මගේ පවුලෙ නෑදෑ වෙන කෙනෙක් ඉන්නවා උග්‍ර රතු රත්න කෙනෙක්. දන්නා තරමින් ප්‍රාදේශිය වශයෙන් ඔය ප්ක්ශෙ තනතුරු දරන කෙනෙක්. මිනිහාගෙ සමාජවාදෙ හරි පුදුමයි. ඉස්සරවෙලාම කාලයක් පුරා නැටුවා 5 වසරට  තමන්ගෙ ලමයව නුවර ප්‍රධාන පෙලෙ පාසලකට දා ගන්න. ඒක හරි ගියේ නෑ පස්සෙ කාලෙක මිනිහා මං එක්කම කියනවා මේ ජනප්‍රිය පාසල් කියන ඒවා නැති කරන්න ඕනලු . ගමේ පාසල් වලට වෙන අකටයුතු ගැන. මිනිස්සුමලු ඒවා ජනප්‍රිය කියලා ලේබල් කරලා තියෙන්නෙ අරකද මේකද. හැබෙයි ඊටා අවුරුදු දෙකක් විතර ගිය තැන ඌ ආයෙම මගෙන් අහනවා උගෙ ලොකු පුතා O/L කරනවා.  ඒකෙන් පස්සෙ මම ගිය ඉස්කෝලෙට දා ගන්න පුලුවන්ද කියලා. 

ඉතින් මට හරී.... සන්තෝසයි... 

ඊට පස්සෙ එකෙක් හිටියා ඇමරිකාවට බටහිර රටවලට පලු යන්ඩ බනින එකෙක්. අද ඌ ඉන්නෙ UK වල දැන් උගේ සමාජවාදේ කෙසෙ වෙතත් ඌට සිංහලත් බෑ.


හා... ඉතින් ඔන්න ඔහොමයි මට හම්බ උනු රතු රත්නලා. ඒ උන්දලාගෙනුත් මම ඔය සමාජවාදෙ ගැන සෑහෙන්න දැනුවත් උනා. එත් සමාජවාදේ සහ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගැන හිතට දැනෙනම කතාව මට කියලා දුන්නෙ අපේ තාත්තා. ඒ නිසා ඒ ආකල්පේ කවදාවත් වෙනස් වෙන එකක් නෑ මොකද චේ ගුවේරට. ලෙනින්ට වඩා මට මගේ තාත්තව විශ්වාසයි


 ඉතිං දැන් කියන්න යන්නේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නිහඩව  සාමාන්‍ය ජනතාව වෙනුවෙන් දිනා දුන්  ඒ වටිනා කැපකිරීම් ගැන අපේ තාත්තා මට කියපු කතාව.


දවසක් තාත්තයි මමයි ගෙදර පේන්ට් කරන්න පටන් ගත්තා. මතක හැටියට 2004 විතර. අපෙ ගෙදර ඇතුලට හුලන් එන්න තියන කවුලු වලට කාඩ්බෝඩ් ගහලා වහලා තිබ්බේ. තාත්තා ඒ කාඩ්බෝඩ් ඔක්කොම එකින් එක ගලවන්න පටන් ගත්තා. එතකොටම මම ඇහුවා ඇයි ඒවා ගලවන්නේ කියලා. මොකද මම හිතුවෙ ඒව ගහලා තියෙන්නෙ ගේ ඇතුලට ඒ කවුලු වලින් සත්තු එන නිසා කියලා. තාත්ත මං දිහා බලලා හිනා වෙලා මෙහම ඇහුවා.

" උබ හිතං ඉන්නෙ මේවා ගැහුවෙ සත්තු රිංගනවට කියලා "

හැරෙන තෑපෑලෙන් මගේ උත්තරේ උනේ  

" ඔව් "

" පිස්සුද . මේවා ගැහුවෙ උබල පොඩි කාලෙ උබලට කිරි හදලා දෙන්න. ඉස්සර JVP එකෙන් ඇවිත් ලයිට් නිවන්න කියලා කිව්වට පස්සෙ ගමේ කිසිම තැනක ලයිට් දාන්න තහනම්. ඒත් උබලා රෑට නැගිටලා අඩනකොට කරන්න දෙයක් නෑ නේ. මේස යට ඉටිපන්දම් පත්තුකරගෙන උබලට කිරි හැදුවෙ . ඒලිය පිටට පෙනවට ඔය කවුලු වලට කාඩ්බෝඩ් ගැහුවෙ "

ඔය උඩින් කොමෙන්ටුව කෙටුව මහත්තයෝ මට එදා උබලගෙ ඔය පෙරමූන ගැන ඇති වෙච්ච ආකල්පේ මම මැරෙනකම් වෙනස් වෙන එකක් නෑ. උබලගෙ පඩි වදන් වල විදියට අපිත් එතකොට ධනපතිද. උබලා සාමාන්‍ය ජනතාවට දිනා දෙන්න හැදුවෙ සැපද. ඒකයි මම හැමදාම කියන්නෙ.

මේ ලංකාවෙ පැවතුන කිසිම ආන්ඩුවක් නොකරපු තරමට පොඩි මිනිහට වද දුන්නෙ උබලා කියල.


උබලා ගිනි තියපු ලංගම බස් වල ගියේ ආන්ඩුවෙ ඇමතිලාද. කඩලා දාපු ලයිට් කනු දිගේ කරන්ට් එක ගියේ ධනපතියංගේ ගෙවල් වලට විතරද. උබලගෙ මූනවල් දැක්කත් අදටත් මට හිනා යන්නේ ඒකයි.  උබලා හැමදාම කලේ මිනිස්සුන්ට ඉරිසියා කරන්න පුරුදු කරපු එක. කන්න නැති එකා කන්න තියන එකාට ඉරිසියා කලා. අදින්න නැති එකා අදින්න තියන එකාට ඉරිසියා කලා. උබලා ගම් වලින් ඒවගේ උන් තෝරගෙන උන්ගේ ඒ ගතියට  සමාජවාදේ කියලා නමක් දැම්මා අන්න එක තමා උබලගේ සමාජවාදය. ඒ හිත් වල තිබ්බ ආවෙගය හරි මගට අරන් ඒ වෙගෙන්ම උන්ට දියුනු වෙන්න පාර පෙන්නුවනම් අද උන් ඔක්කොම ධනපතියෝ. උබලා කලේ උන්ගේ මෝඩකම් උබලගේ ඔනෑකම් වෙනුවෙන් පාවිච්චි කරපු එක.  

මට සමාජවාදේ කියලා දෙන්න ආව හාල්පාරුවෝ හැම එකාම කිව්වෙ මට දේවල් ලබාගන්න සටන් කරන්න ඕන කියලා. බූරු හැත්ත සටන් කරන්න ඕන නම් යකෝ ආමි එකට යනවනේ මලාට පස්සෙ ගෙදරට පඩිය හරි එයි. මමත් උබලගෙ සමාජවාදෙ ඔලුවට දා ගත්තනම් ඇනිත් උන් වගේම පාරක් පාරක් ගානෙ ගුටි කකා , ගෙදරින් සල්ලි ඉල්ලගෙන , උබලට බැනර් උස්සන් ඉන්න තිබ්බා. එදා කිව්වා වගේම කැම්පස් වල උබලට බැනර්  උස්සන් යන උන්ගෙන් 90% කට 2500ක් ආන්ඩුවෙන් 2500ක් ගෙදරින් වියදම දෙන උන්. අන්න ඒකයි ආතල්ම කොටස. රෙද්ද උස්සන් කෑ ගැහුවා කියල හැම දේම ලැබෙනවනම් . මේ රටේ උබලා එදා ඉදලා කෑ ගැහුව විදියට අද සුර පුරයක් වෙලා තියෙන්න ඕන. එකක් මතක තියාගනින් සහෝදරයා සමාජවාදේ කියල උබලා කියන්නෙ නිකං ඉදගෙන , කෑ ගහලා කාගෙන් හරි ඉල්ලගෙන කන එකනම් . ඊට වඩා හොදයි හිගා කන එක.


උබලා ඔය කැම්පස් ඇතුලට පැනගෙන විනාශ කරන ඔලු ඇතුලට උබලා ක්වදා හරි මෙ දේවල් දාල තියනවද. කට්ට කාගෙන හරි ඉගනගනිල්ලා. අනිත් එකාවත් කොහොම හරි ඇදෙගෙන විභාග ගොඩ දා ගනිල්ලා. නෑ නේ.

උබලා කියන එකම දේ අනිත් එකාවත් ඇදගෙන වරෙල්ලා අපි මරාගෙන මැරෙමු. 


එහෙම කියලා වෙන එකෙක් මැරෙන්ඩ දාලා උබල මාරු වෙනවා. පහුවෙනිදට උගේ මිනිය කරේ තියන් ආයෙම වත්ත වටේ යනවා. ඔකනේ උබලගෙ සමාජවාදෙ.

මට හම්බඋනු හැම රතුරත්නයම මට ගොඩ යන පාර විදියට පෙන්නුවෙ ඔය පාර. හැබෙයි එහෙම ගියා නම් මම අදත් කන්නෙ ගෙදරින්. මම ඉස්සරවෙලාම රස්සාවට යනකොට මට අවුරුදු 20යි. මට තේරුන එකම දේ. මගේ ප්‍ර්ශ්න  විසදගන්න ඕන මන්මයි කියන එක. මගේ ප්‍ර්ශ්න කවදාවත් මෙ රටේ මහ උන්ට ප්‍ර්ශ්නයක් නොවෙන බව මම එදා ඉදලම දැනගෙන හිටියා. මම පලවෙනි රස්සාවෙ පලවෙනි ප්‍රොජෙක්ට් එකේ තිබ්බේ තට්ටු 4 බිල්ඩිමක නෙට්වර්ක් අදින්න ඒදා ඒ වහලේ පන බයේ වෙව්ල වෙව්ල අඩිය තිබ්බ වෙලෙ මට ඉස්සරහ හිටිය එකා හොද වෙලාවට සමාජවාදියෙක් නෙවෙ. ඌ මට අත දීලා කිව්වෙ මෙච්ච්රයි.

" මල්ලි පරිස්සමෙන් වැඩ කරපන් " කියලා

එදා එතන උබලගෙ එකෙක් හිටියනම් කියන්නෙ මේ ටික

" මල්ලි පේනවනේ අපි විදින දුක. මේ ක්‍රමය වෙනස් කරන්න ඕන. අපි මේ වෙනුවෙන් සටන් කරන්න ඕන "

බම්බුව තමා එහෙම උනා නම් අද වෙද්දි මම කොහෙද කියලා මටවත් හිතාගන්න බැරි වෙයි.

උබලාගෙ සමාජවාදේ අන්න එහෙමයි. ඒ වගේම ඔය මට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ දිනා දුන් දේවල් ගැන උගන්වන්න ආපු මහත්තුරුන්ට මතක් කරන්න තව කතාවක් තියනවා. ඒත් ඔයාලා දිනා දුන්න මම උදේ හවා දකින කතාවක්.

මම හැමදාම ගෙදරින් එලියට බහින පාර ඉස්සරහම තියනවා ගෙදරක්. ඒ ගෙදර ඉන්නෙ වයසක මානසික රෝගී අම්මා කෙනෙක් සහ එයාගෙ දුවයි පොඩි දරුවෙකුයි.ඒ පවුලෙ හතර දෙනයි හැබෑයි දැන් ඉන්නෙ තුන් දෙනයි. මොකද ඒ වයසක අම්මගෙ මහත්තයා උබලගේ ඔය දේශප්‍රේමි ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් මරලා දැම්මා. හේතුව ලමයි බඩගින්නෙ තියන්න බැරි කමට උන්ගේ ඇදිරි නීතිය කඩලා වැඩට යාම. ඒ මනුස්සයා රස්සාව විදියට කලේ ෆොටෝ ගහන එක. එහෙම වැඩට ගියා කියලා ඒ මිනිහව මරලා දැම්මා. එහෙම කලේ නිකං නෙවෙ. තම්න්ගේ ගෑනි . ලමයි දෙන්නා ඉස්සරහ කටට බෙඩ්සීට් 2ක් ගිල්ල්වලා . ඇගිලි කපලා වෙඩි තියලා. තිරිසනෙක් වගේ මරලා දැම්මෙ. අන්තිමට ඒ අම්මා පිස්සියෙක් උනා. ලමයි දෙන්නා පිස්සු අම්මා එක්ක හැදිලා ඒ කෙල්ල නන්නත්තාර උනා.  කොල්ලා ආ ගිය අතක් නෑ. දැන් පිස්සු අම්මා එක්ක අප්පෙක් නැති ලමයෙක් හදන් අර කෙල්ල ඉන්නවා.  උබලගේ රෙද්දෙ සමාජවාදේ ගැන මට තවත් අමුතුවෙන් ආකල්ප ඕනද කියපන් දැන්.

මිනිස්සුන්ට දැනෙන්නේ උබලගේ පොතේ තියන සමාජවාදේ නෙවෙ. ඇස් පනාපිට දකින සමාජවාදේ. අපිට තේරෙන්නෙ  උබල ඔය අපිට නොතේරෙන්ට බර වචනවලින් කියන දෙවල් නෙවෙ. උබල අපිට පේන්න කරපු දෙවල්. 

උබලා කවදාවත් මිනිස්සුන්ට තේරෙන බාසාවෙන් කතා කලාද කියලා හිතපල්ලා, නිර්ධන. සමාජවාද.ධනේශ්වර . පීඩිත පංතිය. ඔය වචන කවදාවත් ඔය දුක් විදින පංතියේ මිනිස්සුන්ට තේරෙන්නෙ නෑ . ඔය වචන තේරුම් ගන්න අඩුම ගානේ ඌ දෙපාරක්වත් රුසියාවෙ ගිහින් ආව එකෙක් වෙන්න ඕන. අඩුම තරමෙ තමුන් පෙනී සිටින පංතියට තෙරෙන බාසාවෙන් කතා කරන්න ඉගනගනිල්ලා. උබලා එහෙම නොකරන්නෙත් උබලගෙම වාසියට කියලා මම දන්නවා මොකද උබලා ලොකූ බර වචනවලින් කියන ගොඩක් දේවල් සාමාන්‍ය බාසාවෙන් ගත්තම පොඩි දෙයක්. අර මෙලෝ හසරක් තේරෙන්නෙ නැති උන් ගොඩක් මැදට ගිහින් උබලා මේ වගේ වචන සෙට් එකක් දානවා

 ප්‍රතිගාමී තත්වයන් යටතේ ක්‍රියාකාරි වන සෛධ්‍යාන්තික නිගමන වලින් ව්‍යුත්පන්න කර ගන්නා ලද භෞතිකවාදී දයලෙක්තික ධර්මතාවයෙන් විසංගතිකව ශ්‍රමය මූලික කොට යැපෙන නිර්ධනපංතික ආමාශයන්හී ප්‍රකෘතිවාදය විසින් ඉල්ලා සිටින කෘෂිකර්මාන්තයේ හෝ ජෛව පාලනයෙහි ඵල ඔවුනට ලබා දිම ව්‍යවහාරික වශයෙන් වඩා ඵලදායීය


දැන් ඔය කියපු එක උන්ට තේරුනාද. අඩු ගානෙ ඕක පාලකයන්ට තේරෙනවද . මේ රටේ ඇමතිවරු ඉන්න උන්ගෙන 90% සාමාන්‍යපෙලවත් පාස් නැති උන්. 

ඕක කියපන්කෝ මෙහෙම..

මේ වැඩකරන මිනිස්සුන්ට බඩගිනි උන්ට කන්න හොයාගන්න විදියක් නෑ උන් දුප්පත්. ඒකට විසදුමක් දෙන්න


ඕක උබලට , මට , උන්ට, පාලකයන්ට ඔක්කොටම තේරෙනවා. උබල හැමදාම කරන්නෙ කොලේ වහලා ගහන එක. පොඩි මිනිහව උබලගේ අරමුනු වෙනුවෙන් ඇමට දාන එක. ඉතිහාසෙ පුරාවටම උනේ , වෙන්නෙ , ඔය ටිකම තමා


ඒ ඔක්කොමත් එක්ක මේ ගැන මට තියන ආකල්පේ ඇනෝ ඇවිත් මට සමාජවාදේ උගන්වන්ට හදන උන්ට කවදාවත් වෙනස් කරන්ඩ බැරි වෙයි. මොකද උබලගෙයි මගෙයි සමාජවාදේ වෙනස්.






Time in Sri Lanka: