සරස්වතිය හිනැහෙන දවසක හැන්ද වරුවේ
අපේ ජීවිතේ හිනැහෙයි වස්දඬු හඬ මැද්දේ
පෙරුම් පුරාගෙන ආ පින් මට නම් මදි වෙද්දී
ඒ හිස් තැන් පිරවෙන්නට නුඹෙ සෙනෙහස ඇත්තේ
ඇවිද්ද පය දහස් වටිනවා කියාලා කිව්ව
කතන්දරේ මට තාමත් මතකයි ඒ කිව්ව
මගේ හිතට වඩා හොදින් ඒ කතාව දන්න
තවත් කෙනෙක් ඉන්නවාද මේ ලොව ඉපදිච්ච
බටලීයේ තාලෙට මේ මගෙ හිත නැලවෙද්දී
හිනාපිරෙනවා දෙතොලට නුඹෙ ලග නැලවෙද්දී
අඩන්න දේවල් දාහක් හිත අග මුමුනද්දී
හිනාවෙන්න විතරයි මං ආසම අප්පච්චි
