(pics -.puppet.lk)
එකෝමත් එක රටක එකෝමත් එක කාලෙක නපුරු මන්තරකාරයෙක් හිටියා.. නම ඇහුවත් මිනිස්සු බය වෙන මේ මන්තරකාරයාව... පාර තොටකදි දැක්කත් මිනිස්සු හැංගෙන්නයි පුරුදු වෙලා තිබ්බෙ. ඒත් එකෝමත් එක දවසක ඒ කතාව වෙනස් උනා. ඒ ගමට ආපු අලුත් මන්තර කාරයෙක් පරන මන්තර කාරයට අභියෝග කලාට පස්සෙ.
ඒ අභියෝගෙන් බොහෝම තදේට තරහ ගිය නපුරු මන්තර කාරයා ගේ මුල්ලේ තිබ්බ කොස්සට මතුරලා අසුරු සැනින් අහසට නැග්ගා.. විනාඩියක් වත් පරක්කු නොවුනු අලුත් මන්තර කාරයත් ගෙයක් පිටිපස්සෙ තිබ්බ ඉදලකට මතුරලා අහසට නැග්ගා.. දැන් සටන බොහෝම තදේට නැගලා යනවා. තම තමන්ගේ මන්තර යශ්ටී වලින් ගිනී පිටවෙන පහරවල් එල්ල කරන ගමන් තම තමන්ගේ පුරසාරම් දොඩවන එක තමා දිගින් දිගටම උනේ. ගමෙ හැමෝම ඉඩකඩ තියන පිට්ටනියකට වෙලා මේ සටන දිහා බලන් ඉන්ඩ උනා. ටිකෙන් ටික වෙලාව ගතවෙනකොට සෙනග වැඩි උන නිසා බෝල ලොසින්ජර., කඩල . වඩේ , අයිස්ක්‍රීම් කාරයොත් ටික ටික පිට්ටනියෙ පිරෙන්ඩ උනා. කොහොම වෙතත් ගොඩක් අය හුරේ දැම්මේ අලුත් මන්තර කාරයට. බෝහොම තදේට කේන්ති ගිහින් හිටිය පරන මන්තර කාරයා මේ වෙලාවෙ හිටියේ තරහ වැඩි කමට තම්න් පාලනය කරගන්ඩ බැරුව. ගමේ මිනිස්සු අලුත් මන්තර කාරයට හුරේ දාන එක දාරාගන්ඩ බැරුව පුපුර පුපුරයි පරන මන්තරකාරයා හිටියේ.
අන්න ඒකෙන් ප්‍රයෝජන ගත්ත අලුත් මන්තර කාරයා කල් යල් බලලා. තමන්ගේ මන්තර යශ්ටියෙන් ගිනිපිටවෙන පහරක් එල්ල කලා. ඒ පහර කෙලින්ම වැදුනෙ තරහෙන් පිපිරෙන් පරන මන්තර කාරයට. උනදේ හිතාගන්ඩත් කලින් අඩි සිය ගානක් උඩ ඉදලා පරන මන්තර කාරයා පහලට විසි උනා. මිනිස්සු ඔල්වරසන් දෙන්ඩ පටන් ගත්තා.. ඒත් එක්කම පරන මන්තර කාරයගෙ අතින් ගිලිහිච්ච මන්තර යශ්ටිය උඩුහුලගෙන් ගහගෙන ඇවිත් ගමේ රූකඩ නටවන පිංතු මාමගේ ගෙදර වහල උඩට වැටුනා.
ඔන්න දැනුයි කතාව පටන් ගන්නේ...........
පිංතූ මාමලගේ ගෙදර වහල උඩට වැටුන මන්තර යශ්ටිය කෙලින්ම වහල හිල් කරන් වැටුනේ රූකඩ ගොඩ ගහලා තිබ්බ කාමරේ ඇතුලට. එක පාරක් බිම වැටුනු යශ්ටිය ආයෙම උඩ විසිඋනා.. ඒත් එක්කම ඒකෙන් මතුරලා තිබ්බ අන්තිම මන්තරේ හීයක වේගෙන් රූකඩ ගොඩ පැත්තට ඇදිලා ගියා..
ගත උනේ විනාඩී කීපයයි .. මෙන්න එකින් එක රූකඩ වලට පන එන්න පටන් ගත්තා..
ඔලු කරක කරක කල්පනා කොරන්ඩ දෙයක් නෑ. වෙලා තිබ්බේ මේකයි පරන මන්තර කාරයා බිම වැටෙන්න කලියෙන් සැලසුම් කලේ අලුත් මන්තර කාරයා නැගලා හිටපු කොස්සෙ ලී මිටට පන පොවලා මන්තර කාරයා බිම දාන්න ඉතිං මනුස්සයගෙ අන්තිම මන්තරේ උනේ. " ලී මිටට පන පොවන් " කියලා ඉතිං එතනින් එහාට වෙච්ච දේ ගැන අමුතුවෙන් කියන්ඩ ඕනයැ.
කොහොමෙන් කොහොමෙන් හරි පන ආපූ රූකඩ බෝම සන්තෝසෙන් එකිනෙකා දිහා බලා ඉන්ඩ උනා. මේ සතුටු අවස්ථාවෙ වහාම ඉදිරිපත් වෙච්ච බහූබූතයා. හැමෝවම හිනස්සලා පිනුමක් ගැහුවා..
ඒත් එක්කම ඔන්න ටිකක් ගැඹුරු කටහඩක් ඇහුනා
" මිනිසුන් ඒමට ප්‍රථම අප වහාම මෙතනින් පලා යා යුතුයි " ඒහෙම කිව්වෙ රූකඩ රජා.. ඒත් එක්කම
"එහෙමයි රජතුමනි " කියලා රූකඩ ඇමති හැරෙන තැපෑලෙන් ඒක ස්තිර කලා..
රූකඩ උනත් රජා කියපු දේ අහලා රූකඩයෝ ටික සේරම රජා පස්සෙන් යන්ඩ පටන් ගත්තා.. ගෙදර දොරින් එලියට පැනගන්න එක අමාරු නොවුනේ ගෙදර මිනිස්සු මන්තර හටන බලන්න හදිස්සියට දොරවල් ටිකත් ඇරදාල දුවලා තිබ්බ නිසා. ඉතිං පාරට බැහැපු ගමන් පොලිස් රූකඩයා පාරට පැනලා සෙනග හසුරවන්ඩ පටන් ගත්තා..
" දකුනෙන් යන්ඩ දකුනෙන් යන්ඩ.. පුලුවන් තරම් පාර අයිනෙන් යන්ඩ. " ඒත් සෙනග ආම්බාන් කරන එක ලේසි උනේ නෑ.. කී දෙනෙක් නම් කියලද කාමරයක් පුරවලා තිබ්බ රූකඩ නේ. බෝහෝම කරදරයක් වෙලා තිබ්බේ ජස රූකඩයා.. ඒ වෙනකොටත් වෙරිමරගාතේ හිටිය ජසරූකඩයා පාරට බැහැලා කෑ කෝ ගහන්ඩ උනා ලෙන්චිනා නෑ කියලා. ලෙන්චිනා ඒ වෙනකොටත් උන්නෙ රජතුමා පිටිපස්සෙ වැටිලා. අන්තිමට උනේ බොහෝම තරහෙන් ආව පොලිස් රූකඩේ ජස රූකඩයගෙ හොම්බට දෙකක් දුන්න එක. අන්තිමට දඩ කොලේකුත් ලියලා අතට දුන්නා .. ඒකෙ තිබ්බෙ " මහ මග අවීනීතව ලෙස රූකඩ නැටීම කියලා " එතනින් පස්සෙ නම් ජස රූකඩයා සද්ද වහලා පිරිස පිටිපස්සෙ ඇදුනා . විටින් විටේ හැබෙයි සුටු සුටු ගාලා කාටදෝ බැන්නා. ඒකත් හොරෙන්.
කොහොමෙන් කොහොමෙන් හරි ගම පහුකරලා කැලෑවෙ සෑහෙන දුරක් ආවට පස්සෙ රූකඩ රජා කට හඩ අවදි කරා..
" මෙතන හොදයි අපේ අලුත් රාජධානිය පිහිටවන්ඩ "
වචන පේලිය ඉවරවෙන්ඩත් කලින් පැනපු රූකඩ ඇමතියා " එහෙමයි රජතුමනි අලුත් රාජධානියට කියාපු තැන " කියලා යෝජනාව සම්මත කලා..
රැස්වෙලා හිටපු අනෙක් රූකඩයෝ ටිකත් රජානේ කිව්වෙ කියලා එක හඩින් " හුරේ... " කියලා සතුට පල කලා..
ඉතිං ඊට පස්සෙ පටන් ගත්තෙ අලුත් රාජධානිය ගොඩ නගන එක ගැන සැලසුම් කරන එක.
මුලින්ම රූකඩ ඇමති කිව්වෙ ඔක්කොටම කලින් රජාට ඉන්න මාලිගාවක් හදන්න ඕන කියලා. ඒ වැඩේ බාර උනේ රූකඩ බාස්ට. ඉතිං කට්ටියම එකතු කරගත්ත රූකඩ බාස් රූකඩ රජාට මාලිගාවක් හදන්ඩ පටන් ගත්තා. මේ මාලිගාව හදනකම් රජාව නොතෙමී තියන එක බාර උනේ ලෙන්චිනා ඇතුලු රූකඩ කාන්තාවෝ ටිකට . උන්දැලා ඉතිං අහල පහල තියන පොල් අතු ටික වියලා රජාට හෙවනක් හැදුවා.
ඉතිං සෑහෙන මහන්සියකින් පස්සෙ රූකඩ රජාට ඉන්න බොහෝම අලංකාර මාලිගාවක් හැදුනා.. රජාත් පොල් අතු පියැස්සට පයිං ගහලා රජ බිසවයි ලෙන්චිනායි එක්ක මාලිගාවට සැපැත් උනා..
ඊට පස්සෙ තිබ්බේ ජාතිය ඇමතීම.. නෑ නෑ රූකඩ ඇමතීම..
බොහෝම ගාම්භීරව රැල්බුරුල් ඇරපු රූකඩ රජතුමා කතාව පටන් ගත්තා..
රැස්ව සිටින රූකඩයිනි.. රූකඩනියනි.. අද මට බොහෝම සතුටු දවසක්. අපි මේ දවස ගැන කොච්ච්ර හීන මැව්වද.. බිත්තියේ එල්ලලා ඉන්න කාලෙදි මම හැම තප්පරේකදිම හීන මැව්වෙ අද වගෙ දවසක් ගැන. මුලු දවස තිස්සෙම පිංතු බාස් අපිව නැටෙව්වා.. ඒත් එක දවසක් අපිට අලුත් ඇදුමක් දුන්නද.. අපිව අලුතෙන් පාට කලාද.. මට මතකයි මගේ කලිසම දහ පොලකට වඩා අන්ඩ දාල තිබ්බා. ඔටුන්න ඔටුන්න තනිකරම කාඩ්බෝඩ් රජෙකුට මේවා ඉවසන්ඩ පුලුවන්ද ?.. . මගෙ බිසවට දන්න දවසෙ ඉදලා තිබ්බෙ එක හැට්ටයයි. මට මේවා දරාගන්ඩ පුලුවන් කමක් තිබ්බෙ නෑ.. ඒත් මම ඒ හැම වෙලාවකම හිතුවෙ මට නැතත් මේ අනිත් රූකඩයන්ට මීට වඩා සැලකීමක් ඕන කියලා.. මතකද පෙරහැර කාලේ අපේ ජූජක බමුනගෙ කකුල කැඩුනා. අඩුම තරමෙ අලුතෙන් කකුලක් දැම්මද.. අඩුම තරමේ අලුතෙන් කකුලක් දැම්මද.. මිනිහගෙ රූපෙට ගැලපෙනවා කියලා ඒ කකුල් කොටේම බැන්ඩේජ් කලා.. කොයි තරම් වේදනාවක්ද..
රජතුමා බෝහෝම වේදනාවෙන් කතා කරනකොට රූකඩයන්ගේ ඇස්වලට කදුලු උනන්ඩ පටන් ගත්තා.. ඒ එක්කම කුසු කුසු ගාල රූකඩයෝ මුමුනන්ඩ ගත්තා
" අනේ අපේ වාසනාවට පහල වෙච්ච රජෙක් " " බිත්තියෙ එල්ලලා ඉද්දිත් අපි ගැන නේ හිතලා තියෙන්නෙ "
රජා ආයෙම කතාව පටන් ගත්තා
"දැං ඒ ප්‍ර්ශ්න ඉවරයි හෙටින් පස්සෙ අලුත් රූකඩ ලෝකයක් . මම ඔබ සැම වෙනුවෙන් කැප වෙනවා. ඒ අලුත් ලෝකෙ හදන්න කරන්න ඕන දේවල් ගැන මහ ඇමති දැනුම් දෙයි එහෙනම් ඔබට සුභ රූකඩ "අනාගතයක්..
එහෙම කියපු රූකඩ රජා බිසවත් එක්ක මාලිගාව ඇතුලට වැදුනා..
ටික වෙලාවකින් කොලේකුත් කිහිලි ගහගෙන ආව රූකඩ ඇමති කතාව පටන් ගත්තා..
" අප මහා රාජෝත්තමායානන් වහන්සේ අපේ නව රාජධානිය දියුනු කරන්ඩ මෙන්න මේ වැඩ ටික අපිට පවරලා තියනවා. ඒ අනුව මම ඔහෙලාව කොටස් කීපෙකට බෙදලා මේ රාජකාරී බෙදලා දෙනවා. අපෙ රාජධානිය වෙනුවෙන් හැමෝම මේ ටික උනන්දුවෙන් කරන්ඩ ඕන.
පලවෙනි කන්ඩායම කෑම බීම නිශ්පාදනය කරන්ඩ ඕන ඒ වගෙම රජතුමාගේ කෑම්බීම් ගැන බලන්ඩ ඕන. දෙවෙනි කන්ඩායම රජතුමාග් ආරක්ශාව ගැන බලන්ඩ ඕන. මීට අමතරව ඉදිරියෙදි මේ රාජධානිය දියුනුව වෙනුවෙන් රජතුමා පවරන වැඩ කට්ටිය බෙදාගෙන කරන්ඩ ඕන.
අලුත් රටක අලුතෙන් ජීවිතේ පටන් ගන්ඩ යන රූකඩයෝ බොහෝම සන්තෝසෙන් ඒවට එකග වෙලා වැඩ කරන්න පටන් ගත්තා..
දවසින් දවස ගතවෙන්ඩ පටන් ගත්තා එන්න එන්නම මාලිගාවට ඕන කරන කෑම බීම වැඩි උනා.. මාලිගාවෙන් එන නියෝග වැඩි වෙන්න පටන් ගත්තා. බොහොමයක් වෙලාවට රුකඩ රජාව දැකගන්ඩ උනත් ලැබුනේ . රජා කොහේ හරි විනෝද ගමනක් යනකොට විතරයි. රජතුමාට තමගෙ දුක කියාගන්ඩ යන හැම රූකඩයටම උනේ රූකඩ ඇමතියා ලග තමන්ගෙ දුක කියලා ආයෙම හැරිලා එන්ඩ.
දවසින් දවස වැඩිවෙන නියෝග එක්ක රූකඩයන්ඩ බොහෝම මහන්සි වෙලා වැඩ කරන්ඩ උනා . සමහර දවසට එක දිගට පැය දහයක් පහලොවක්..
අන්තිමෙදි දවසක රූකඩයන්ගෙ තරහව පුපුරලා ගියා..
වැඩ කරමින් හිටපු ශක්තිමත් රූකඩයෙක් එකපාරටම අතේ තිබ්බ ලී මිට විසි කරලා හයියෙන් කෑ ගැහුවා.. ඒ සද්දෙට වටේ උන්නු හැම රූකඩයම දුවන් ඒ පැත්තට ආවා.
" මේක හැමදාම කරන්න බෑ. අපිව රැවැට්ටුවා.. මීට වඩා හොදයි බිත්තියේ එල්ලිලා හිටපු කාලෙ. අපි මෙච්ච්ර දුකක් වින්දෙ නෑ "
රූකඩයා කෑ ගැහුවා.. මුලින් මුලින් කුටු කුටු සද්ද ආවත් ඒක අන්තිමෙදි ගෝසාවක් වෙන්න පටන් ගත්තා..
" ඔව් .. බිත්තියෙ එල්ලිලා එන්න එක සැපයි.. අපිට මෙහෙම මැරෙන්ඩ ඕන කමක් නෑ.. අඩුම තරමේ අවුරුද්දකට සැරයක් වත් වාර්නිශ් කරලා ඇදුම් වල අන්ඩ හරි දැම්මා. දැං ඇදුම් අවුවටම පිච්චිලා."
තව රූකඩයෙක් තරහෙන් කිව්වා
" ඔව් .. මටත් එපා වෙලා .. මම කොයි තරම් ලස්සනට හිටියද ගිය සතියෙ මගෙ චීත්තෙත් අරන් ගියා මාලිගාවට. මට බිසවගෙ පරන කඩමාල්ලක් දීලා " ලෙන්චිනාත් ඇඩූම් හඩින් කිව්වා..
"මේක මෙහෙම කරන්න බෑ අපි අර ය්ශ්ටිය අයිති මන්තර කාරයාව හොයන් යමු. ගිහින් කියමු අපිව ආයෙම රූකඩ කරන්න කියලා. කාගෙ හරි ලනුවක නැටවෙන එක මීට වඩා සැපයි." කට්ටියගෙ පෙරමුන ගත්ත රූකඩයා කිව්වා..
ඒ අනුව හැමෝම අලුත් රූකඩයා පස්සෙ යන්ඩ පටන් ගත්තා..
ටික දුරයි එන්ඩ පුලුවන් උනේ.. රජතුමා මාලිගාවෙ ඉදලා කෑ ගහන්ඩ පටන් ගත්තා.. රූකඩ ඇමතියා ඒ වෙනකොටත් වෙච්ච දේ රජාගේ කනේ තියලා
" ඒයි නැව්තියල්ලා කොහේද යන්නෙ.. උබල ඔය කරන්නෙ. උබලට තේරෙන්නෙ නෑ ඔය කරන්ඩ යන දේ. මම හැමදේම කලේ උබලා වෙනුවෙන්. අපි දවසක සැප විදින්න නම් ටිකක් දුක් විදින්න ඕන.. උබලා කැමතිද හැමදාම මිනිහෙක් ගෙ අතින් නැටවෙන්ඩ "
" ඔව් මෙහෙම දුක් විදිනවට වඩා හොදා මිනිහෙක්ගෙ අතේ නැටවවෙන එක " තරහෙන් පිරිලා හිටිය අනෙක් රූකඩයෝ කිව්වා..
ඒත් එක්කම දෙපිරිස අතරේ පටන් ගත්තෙ රන්ඩුවක්. කෝපෙන් හිටිය රූකඩයෝ අතින් පරාද උනු රූකඩ රජා.. පැරදිලා කෑලෑවෙ ඇතට දුවලා ගියා..
ඔන්න ඔය වෙලාවෙ කන්ඩායමේ නායකයා වෙච්ච රූකඩයා මාලිගාව දකිනවා.. මේක මොන වගෙ ඇද්ද කියලා ඇතිවෙච්ච කුතුහලෙත් එක්ක. රූකඩයා මාලිගාව ඇතුලට ඇදෙනවා..
සුවපහසු.. කාමර . ඇදන් පුටු.. අලුත්ම තීන්ත වාර්නිශ්.. ඒ සුවදට රූකඩයගෙ හිත කුල්මත් වෙලා යනවා.. මේ යකා මොන තරම් සැපක් විදින්න ඇද්ද.. රුකඩයට එහෙම හිතෙනවා..
ටිකක් වෙලා කල්පනා කරපු රූකඩයා එලියට එනවා.. ඔහුට පේනවා සදලු තලේ පහල අනිත් රූකඩයෝ එකතු වෙලා ඉන්නවා..
හරි දැන් හැමෝම අහගන්ඩ..
රූකඩයා කතාව පටන් ගන්නවා..
" මෙච්චර කල් අපිව පාගගෙන . අපෙන් වැඩ අරගෙන හිටපු රජාව අපි පන්නලා දැම්මා.. ඒත් අපි දැන් අර මන්තර කාරයාව හොයන් ගිහින් අපිව අයෙම රූකඩ කරගත්තොත් අපි මේ ගත්ත ජයග්‍රහනෙන් වැඩක් නැති වෙනවා.. ඊට පස්සෙ අපිට වෙන්නෙ ආයෙම මිනිහෙක් කියන විදියට නූලෙ නටන්න.. සමහර විට මිනිස්සු අලුතෙන් රුකඩ රජෙක් හදයි එතකොට අපිට වෙන්නෙ අපි එලවපු රජවරුන්ටම ආයෙ වදින්ඩ .. ඔහෙලට තේරෙනවද ."
අන්දුන් කුන්දුන් වෙලා ඉන්න අනිත් රූකඩයෝ කිසි දෙයක් හිතාගන්ඩ බැරුව බලාගෙන ඉන්නවා.. අන්තිමේදි බහුබූතයා බොහොම බයෙන් තමන්ගෙ හඩ අවදි කලා
" ඉතිං ආයිබොං අපි දැං මොකද කරන්නෙ "
අලුත් නායක රූකඩයා ගේ මූනෙ අමුතු හිනාවක් ඇදෙනවා..
" මං ලග තියනවා යෝජනවාක් දැං කට්ටියම කැමති ආයෙම රූකඩ වෙන්ඩනේ.. හරි මං ඔයාලට දෙනවා අලුතෙන්ම නූල් අත්වල ගැටගහගන්ඩ.. "
" ඊට පස්සෙ " එහෙම ඇහුවෙ ලෙන්චිනා..
"ඇයී රූකඩයෝ ඕකවත් තේරෙන්නෙ නැද්ද.. මොකටද හලෝ මිනිස්සුන්ට ඕන විදියට නටන්නෙ. මම තමුන්නාන්සෙලාගෙ එකෙක් නේ .මීට පස්සෙ මං ඔහෙලව නටවන්නම් "
ටිකක් වෙලා කල්පනා කරපු රූකඩයෝ එක හඩින්.. ජය ගෝෂා නගන්ඩ පටන ගත්තා
" හුරේ............ !!! "
